Merhaba, ben Ayça. 27 yaşındayım; Kurtkoy’de yaşıyorum. Boyum 1.68, kilom 59. Hayatımda en çok değer verdiğim şey istikrar: Hem kendimle hem hayatla hem de karşımdaki beşerle. Zira bence gerçek huzur; gürültülü kalabalıklarda değil, insanın içindeki sesin sakinleştiği yerde başlıyor.
Buraya gelirken bir liste yapmadım. Şöyle olmalı, bu türlü olmalı… Hayır. Daha çok şunu düşündüm: Ben nasıl bir bağ kurmak istiyorum? Karşılığım net: aceleye gelmeyen, samimi, inançlı ve gerçek bir bağ. Tanışmaların süratli tüketildiği bir devirde, ben hâlâ yavaş yavaş tanımaya inanıyorum. Birini hakikaten tanımak; yalnızca ne iş yaptığını bilmek değil, bir şeye heyecanlanınca gözlerinin nasıl parladığını görmek, yorulduğunda nasıl sustuğunu fark etmek, hayatın küçük detaylarında nasıl davrandığını anlamak… İşte benim ilgimi çeken yer tam olarak burası.
Kişisel bakım benim için bir gösteriş değil; kendime saygımın en somut hali. Bazen bir maske, bazen hoş bir koku, bazen de itinayla hazırlanmış küçük bir rutin… Lakin aslında asıl bakım, iç tarafta: Kendimi dinlemek, hislerimi tanımak, gerektiğinde yardım istemek. Bu yüzden terapiye kıymet veriyorum. Terapiyi sorun çözmek üzere değil, kendimi daha yeterli anlamanın bir yolu üzere görüyorum. Kendiyle yüzleşebilen insanın ilgide de daha dürüst, daha şefkatli olduğuna inanıyorum.
Yoga ise benim nefesim gibi… Zihnimin fazla düşünme butonu bazen bizatihi açılıyor; yoga onu yumuşatıyor. Daha sakin, daha merkezde, daha kendim üzere hissettiriyor. Hayatın temposu içinde bazen insan kendini unutuyor ya… Ben unutmamaya çalışıyorum. Zira kendini unutan biri, sevdiğini de bazen istemeden ihmal edebiliyor.
Sohbet etmek benim için bir muhtaçlık. Nasılsın? sorusunun sahiden yanıt aradığı sohbetleri seviyorum. Bazen derinleşen konuşmalar, bazen saçma sapan kahkahalar… İkisi de bana uygun geliyor. Bilhassa de bağlantısı güçlü insanlara karşı zayıflığım var. Kendini hakikat tabir edebilen, dinlemeyi bilen, empatisi olan biriyle konuşmak bana çok alımlı geliyor. Zira bence bir bağlantıyı ayakta tutan şey; büyük jestlerden evvel, küçük cümlelerin hakikat yerde kurulması.
Kahve… benim küçük mutluluklarımın en sevdiği. Bazen tek başıma bir kafede oturup niyetlerimi toparlıyorum, bazen de karşılıklı kahve içip uzun uzun konuşuyorum. Kahvenin mazeret olduğu, asıl hoş şeyin paylaşım olduğu anları seviyorum. Gezmek de tıpkı biçimde: Benim için gezmek, yalnızca mekân değil; anı biriktirmek. Deniz kokusu, yürürken konuşmak, bir sokağı keşfetmek, buraya bir daha gelelim diye içten bir cümle kurmak… Bunlar bana âlâ geliyor.
Kurtkoy escort olarak burada nasıl birini arıyorum? Evvel âlâ insan olsun. Saygılı, nazik, samimi… Kendini geliştirmeye açık, duygusal zekâsı olan biri. Hayata önemli yerinden bakan ama hayattan keyif almayı unutmayan biri. En kıymetlisi de inanç veren biri. Ben, yanında kendim üzere hissedebildiğim beşerlerle parlıyorum. Yapmacık olanı, zoraki olanı çabucak anlıyorum. O yüzden maskelerle değil, gerçek hâllerimizle tanışalım isterim.
