Merhaba, ben Sevgi. 28 yaşındayım; 1.69 uzunluğunda, 60 kiloyum ve Kurtköy’de yaşıyorum. Burası benim için yalnızca bir adres değil; insanın kendini biraz daha yavaş, biraz daha gerçek hissettiği bir ritim. Deniz kokusunun bazen günün bütün gerginliğini alıp götürdüğü, rüzgârın tez etme dediği bir yer. Kurtköy’ün dinginliği bana âlâ geliyor fakat bu dinginlik durağanlık değil; tam bilakis, içimde daima taze kalan bir keşif isteği var.
Benim dünyam küçük detaylarda büyür. Bir sokakta fark ettiğim enteresan bir tabela, yeni açılmış bir dükkânın vitrininde yakaladığım renk ahengi, akşamüzeri güneşinin denize vurduğu an… Bazen bir günün en uygun tarafı, kimseye anlatmasan bile yüzünü gülümseten o küçük şeydir ya; işte ben o anları seviyorum. Hayatın içinden geçen hoşlukları kaçırmamak için dikkatli yaşayanlardanım.
Gezmek benim için bir yerden bir yere gitmek değil, bir ruh hâli. İstanbul’un kalabalığında bile kendime gizli köşeler bulmayı seviyorum. Bazen bir semtin art sokaklarında yürümek, bazen kıyı yolunda uzun bir çeşit; bazen de hiçbir plan yapmadan haydi çıkalım demek… Aslında ben yolun kendisini seviyorum. Yolun içinde konuşmayı, susmayı, gülmeyi, bir şeyler fark etmeyi. Yanımda haydi bir kahve içelim dediğinde hakikaten kahvenin tadını alan biri olursa, bir arada çok âlâ anlaşırız
Seyahat tarafım da epeyce canlı. Yeni bir kent gördüğümde, evvel oranın insanını anlamaya çalışırım. Turistik yerleri gezmek hoş lakin asıl beni çeken; küçük bir fırın, lokal bir pazar, bir kıyı kasabasında gün batımına denk gelmek üzere daha gerçek şeyler. Başımın içinde daima küçük kaçamak planları vardır. Kısa bir hafta sonu, minik bir rota, az eşya… Seyahat ederken en sevdiğim şey: dönüşte yalnız fotoğraf değil, içimde yeterli his bırakan anılar getirmek.
Alışveriş ise benim için yalnızca bir şey almak değil; tarz, ayrıntı ve hikâye problemi. Bazen bir kesim kıyafet, bazen bir aksesuar; bazen de yalnızca vitrinlere bakıp ilham toplamak. Kendime ihtimam göstermeyi seviyorum lakin bunu bir yarış üzere görmüyorum. Şık olmak kadar, kendini rahat hissetmek de değerli. Velhasıl: ne giydiğin değil, kendini nasıl taşıdığın ilgimi çekiyor.
Sosyal tarafımı sorarsan: pub kültürünü severim. Lakin benim için pub; yüksek ses, gösteriş, kalabalık değil. Daha çok loş ışık, yeterli bir müzik, sakin bir masada uzun bir sohbet… Bir beşerle birebir şeye gülmek, tıpkı müziğe eşlik etmek, günün sonunda güzel geldi diyebilmek. Benim için en cazibeli şeylerden biri: bağlantısı olan, konuşmayı bilen, dinlemeyi bilen bir insan.
Bir de masaj… Evet, bunu bilhassa yazıyorum zira kendime yeterli bakmak benim için kıymetli. Günün yükünü biriktirmek yerine bırakmayı severim. Rahatlamayı, sakinlemeyi, vücudu ve zihni resetlemeyi. Zira hayat aslında gereğince süratli; insanın kendine uygun gelmeyi öğrenmesi gerekiyor. Ben bağlantıda de böyleyim: drama değil, huzur; belirsizlik değil, netlik; hoyratlık değil, incelik ararım.
Burada ne aradığıma gelince… Ben yalnızca mesajlaşalım, bakalım başında değilim. Birini tanımak isterim. Hakikaten. Kelamlarıyla davranışları uyumlu, samimi, saygılı; kendi hayatı olan lakin paylaşmayı da bilen biriyle. Birlikte yürüyüş yapabileceğimiz, yeni yerler keşfedebileceğimiz, bazen bir pub’da oturup dünyayı konuşabileceğimiz, bazen de sessizliğin bile âlâ gelebileceği bir alaka hayal ediyorum.
Kurtköy escort olarak bağda en çok bedel verdiğim şeyler: inanç, mizah, nezaket ve merak. Merak derken; beni hakikaten merak eden biri… Küçük jestleri önemseyen biri… Kaba değil şık, bencil değil niyetli, ukala değil içten biri… Benimle birebir süratte koşmak zorunda değilsin; birebir istikamete bakmamız kâfi. Şayet sen de hayatı yalnızca tüketmek değil, yaşamak isteyenlerdensen; bir akşamüzeri Kurtköy’de kıyıya inip yürüyüş yapmak, sonra sıcak bir şeyler içip uzun uzun sohbet etmek fikri sana da hoş geliyorsa… Tanışabiliriz.
